|
اساس طبیعت به تناسبات و اندازه های ویژه ای پی افکنی شده است که در نظمی خاص ، جریان تکوینی جهان و کیهان را شامل گشته و سیر تکاملی اش را به سوی کمال رهنمون میکند. هر اثری که در این عالم به وجود می آید ( خواه هنری و خواه غیر آن) اگر از اندازه های اساسی به کار گرفته شده در طبیعت بیرون باشد ، غیر عادی ، ناخوشایند و ناپذیرا میگردد و نمیتواند راهی به سوی کمال مطلوب داشته باشد. انسان از زمانی که چشم به جهان میگشاید ، با اندازه هایی آشنا میگردد که خداوند تبارک و تعالی در پی ریزی طبیعت و در سرشت خلقت خود انسان به کار برده است . آشنایی و انس گرفتن با این اندازه ها سبب میشود که ما نا خود آگاهانه هرچه را که بر این اندازه ها تطبیق یابد و هماهنگ باشد ، زیبا حس کنیم و غیر از آن را نا خوشایند بشماریم . انسان ، جانوران ، گیاهان ، گلها و جماد ها و حتی « خرد موجود » های ریز بین جاندار و بیجان ، همه از این نسبتها برخوردارند . فواصل عناصر در طبیعت از خرد و بزرگ تا فاصله های ستارگان و کهکشانها و نیز نسبتهای آنها با یکدیگر از این قاعده مستثنی نیستند .
| |
چند تابلو زیبا از استاد افجه ای |
|
|
|
|
|
|
| 01 |
02 |
03 |
04 |
05 |
|
|
|
|
|
 |
| 06 |
07 |
08 |
09 |
10 |
 |
 |
 |
 |
 |
| 11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
|
| | 
بالاخره نام ابومسلم از مشهدالرضا حذف میشود 
صفحه اصلي
خوش آمديد ميهمان
آمار بازديد:
نويسندگان :
